Elk jaar worden 5 wisselbekers gelopen, waar de clubs hun beste teams en lopers het beste van zichzelf kunnen tonen:
de nationale 1 (wisselbeker Oosterlinck)
het VK aflossing (wisselbeker Staepelaere)
de Interclub (ABSO-BVOS)
de clubaflossing (ABSO-BVOS)
de Herfstwisselbeker (OV).
Deze laatste, de naam zegt het zelf, wordt in de herfst gelopen. De periode dat de bladeren vallen en de vegetatie doorzichtiger wordt. Dit laat toe om alle vegetatiekenmerken, maar ook alle andere symbolen, weg te laten tot enkel de reliëf-/waterkenmerken overblijven: Oro-Hydro. Een ware technische uitdaging om op zulke kaarten te lopen!
Dit jaar was OMEGA aan de beurt om de Herfstwisselbeker te organiseren. Er werd gekozen voor de Maasflank ter hoogte van de Rode Terril in Eisden.
Een wedstrijd die zowel fysiek als technisch zeer veel van de deelnemers vroeg. Een start in het vlakke deel met vage terreinkenmerken waar kompaslopen de enige uitkomst gaf, het middendeel op de flanken waar de fysiek de bovenhand nam en tot slot het derde uiterst technische deel aan de voet van de rode terril dat zeer moeilijk te doorkruisen was door de vele omgevallen bomen en de steile storthopen.
Het was dan ook geen verrassing dat velen in de fout gingen, maar ook uiterst vermoeid aan de aankomst kwamen.
Omega startte met 8 ploegen. Technisch uitdagende wedstrijden, zoals Oro-Hydro, hebben altijd al veel aantrekkingskracht gehad binnen onze club.
De verwerking van de einduitslag liet even langer op zich wachten omdat een klacht ingediend werd, controleposten 66 en 99 stonden dicht bij elkaar en dit kan tot verwarring leiden, omdat 66 en 99 net gelijk zijn als je ze ondersteboven leest. Een loper die post 66 punchte in plaats van 99 vroeg om toch geklasseerd te worden. De organisatie ging niet in op de vraag, waarna de loper een protest indiende, zoals voor zien in het wedstrijdreglement van OV en de jury werd samengeroepen.
De jury ging niet in op de vraag van de loper omdat:
de posten meer dan 60 meter verwijderd van elkaar staan
Het om duidelijke verschillende obkjecten ging (topje ←> heuvel) , waarbij het IOF reglement zegt dat de afstand tussen de posten dan minstens 30m moet zijn
De nummers bij SI onderlijnd zijn(wat niet zo was bij EMIT in met de oude kniptangen)en zo kans op verwarring kleiner is
Het de keuze en verantwoordelijkheid is van de loper om de nummer te controleren (wat met d eopkomst van SI-Air mogelijk toch wel minder nauwkeurig gedaan wordt)
Ten slotte gaf de jury het advies aan de baanleggers om dit in de toekomst te vermijden.
OMEGA 7 werd uitgeroepen tot winnaar. Een dikke proficiat aan Joost TALLOEN, Ems DE SMUL, Janne HILLEN, Bart VAN DE MOORTEL en Leen WOUTERS
Ze werden op de voet gevolgd door OMEGA 8 met Maarten VANCOETSEM, Thomas JANSSEN, Nathan JANSSEN, Veerle TULLENEERS en Els PUT.
Een speciale vermelding voor de familieploeg Boeckx-Addiers die op de 7de plaats eindigde. Het is niet alledaags dat een familieploeg samengesteld kan worden voor de Herfstwisselbeker. Tussen de oudste (opa Chris) en de jongste (Witse) zit immers 56 jaar verschil.
De baanlegging werd verzorgd door Guido Verdeyen en Dirk Fabré. Ze hadden er duidelijk veel werk in gestoken. Onderweg kon je perfect voelen dat er serieus over nagedacht was, inclusief meerdere verkenningen, waarbij geïsoleerde controlepunten (lucky post) vermeden werden en de invloed van de zones met varens zo veel mogelijk geminimaliseerd werd.
Een absolute pluim voor het keurige werk van Dirk en Guido
